Klaar voor het feest

Er is een feestje aangekondigd. Een mooi feest wordt het. Een feest waarop wordt gevierd wat het allerbelangrijkste is in een mensenleven: de liefde. Een feest van ‘je geliefd weten en liefhebben’. Tien meisjes gaan op pad met olielampjes. Want om dat feestje te kunnen vieren moet je wel licht bij je hebben. Licht om alle duisternis te verdrijven zodat je ten volle het feest kunt vieren. Vijf van de tien meisjes zijn er helemaal klaar voor. Zij hebben niet alleen hun olielampjes bij zich, maar ook nog wat extra olie. Ze verheugen zich al weken op komen gaat en hebben alles goed voorbereid. Voor de andere vijf meisjes is dit feestje een van de vele dingen op hun to-do-lijstjes. Een ‘moetje’. Leuk, maar te midden van al die andere verplichtingen een nauwelijks te onderscheiden agendapunt. Ze pakken nog snel even hun lampjes want ze willen natuurlijk wel voldoen aan de verwachtingen. Maar voordat het feestje begint, moeten ze wachten tot diep in de nacht. Het duurt en duurt. Voor de meisjes met de extra olie is dit wachten een reikhalzend verwachten. De andere vijf vinden het vooral zonde van hun tijd. Wat hadden ze allemaal in die verloren uren kunnen doen? En dan, als eindelijk het feestje begint, doven hun lampjes langzaam uit. Geen olie meer. Alle reserves zijn op. Wat rest is een koude, uitgebluste nacht. Een oude parabel is het. Maar hoe actueel. De olie staat voor de zin in het leven. In de dingen die je inspireren en energie geven. De zin in de dingen die echt belangrijk zijn. In een leven waarin het moment ten onder gaat in een veelheid aan dingen die zogenaamd moeten, loopt die zin langzaam weg. De Britse Arbeidspsycholoog Tony Crabbe zei laatst in een interview dat als je door drukte maar vaak genoeg iets opzijschuift dat echt belangrijk voor je is, er dan een gevoel van leegte ontstaat die met nog meer loze drukte wordt gevuld. Ik denk dat hij gelijk heeft. Het wordt tijd om goede olie te vinden om ons licht brandend te houden. Afstand nemen, een goed boek lezen, een keer naar theater, concert of de kerk gaan. Je laten verrassen. Of even nietsdoen. Om vervolgens vanuit de ontstane afstand tot onze agenda te kunnen onderscheiden wat echt belangrijk is en wat niet. Ad van Nieuwpoort