Als u dit leest ligt de themamiddag en -avond over dementie al achter ons. Gemeenteleden spraken mij aan dat ze het maar een lastig onderwerp vonden, een onderwerp dat ze liever uit de weg gaan. Er is verlegenheid en onmacht.

Openheid maakt dat we om elkaar heen kunnen staan

Ter voorbereiding op deze middag las ik een boekje van predikant en geestelijk verzorger Annemarie Roding-Schilt: De dementie-vriendelijke kerk. Ze geeft heel mooi aan wat het belang is van religie, geloof, kerk. De herkenning van de liederen en de gebeden, het samen bidden van Het Onze Vader, rituelen die steeds terugkomen, maar ook de gemeenschap, de vertrouwde gezichten, het vertrouwde kerkgebouw, het ‘eigen plekje’. Vaak weten we niet dat iemand dementerend is, daarom pleit Roding-Schilt voor openheid. Praat erover, want dan kunnen ook zorgen en vragen gedeeld worden.

Praten over zo’n teer onderwerp is niet zo makkelijk en toch, juist openheid maakt dat we om elkaar heen kunnen staan. ‘Dan krijgen gemeenteleden de kans om te begrijpen waarom meneer De Jong hen zonder blijk van herkenning voorbijloopt. Dan val je niet van verlegenheid stil als mevrouw Wieringa in een kringgesprek twee keer hetzelfde vertelt. Dan krijgen mantelzorgers een kans om hun verhaal te delen met anderen. Dan kan er gezocht worden naar manieren om elkaar te ondersteunen en ontstaat er begrip’.

Om elkaar heen staan dat doen we niet alleen in de kerk, maar ook in ons dorp. Mooi dus dat in het voorgesprek met de zorgverleners uit Bloemendaal, die aan deze  middag een bijdrage leverden, dat nu juist naar voren kwam. Ik was onder de indruk van hun enthousiasme, hun passie. We waren het samen eens over het doel van deze middag: angst wegnemen en vertrouwen scheppen. Maar ook dat we hopen dat wij als burgerlijke en kerkelijke gemeente samen mensen die lijden aan dementie en hun familie zullen ondersteunen.

Een hartelijke groet in verbondenheid.

Juup van Werkhoven

Lees meer over predikant Juup van Werkhoven